Στην Απανεμιά
μια θλιμμένη βραδιά
Μια υπέροχη βραδιά
γιατί η θλίψη και η χαρά
δεν αντέχουν χωριστά
Γιωτούλα σε ευχαριστώ που ήρθα εδώ και περνάω υπέροχα
κι εγώ όταν σκέφτομαι εσένα
με μετέωρα χαμόγελα μαραμένα
Κ’ εγώ αισθάνομαι μελαγχολία κ’ χαρά μαζί!!
έλα πιες μαζί μας
άνθισε κι εσύ μέσα απ’ τη φωνή μας
Νιώθω υπέροχα με αυτά τα κορίτσια που βγαίνω τελευταία κ’ αισθάνομαι πολύ άνετα μαζί τους
ακούς;;
ακούω.
από Γιώτα - Ειρήνη - Γιώτα
Στην Απανεμιά, στην Πλάκα 23/1/2926
Τη στιγμή που την είδα, την ερωτεύτηκα. Την ήξερα από παλιά, από όταν δε θυμάμαι τον εαυτό μου. Όταν όμως την είδα εκείνη την ημέρα να βγαίνουν σπίθες από τα μάτια της τα δακρυσμένα, να εκπέμπει φως από όλο της το σώμα σαν αύρα που την περιτυλίγει, να αιωρείται λίγο πάνω από το πάτωμα σα να έχει φτερά στην πλάτη της, εκείνη τη στιγμή την είδα. Με είδε και αυτή και μου έγνεψε. Μου είπε δεν πειράζει, έστω και τώρα. Έλα κάτσε δίπλα μου.
Σεπτέμβριος 2025
πάει ο παλιοχρόνος, πέρασε
ήρθε ο νέος και σε ζητά ψάχνει εκείνο το όνειρο που ο άλλος ξέχασε μα στωϊκά περιμένει να φανεί δεν πέρασε ο καιρός τώρα ήρθε ο καιρός να βγει στο φως στο ξημέρωμα στη νέα αυτή αρχή θα του πω έλα μην το σκέφτεσαι μην κοντοσταθείς τρέξε, λάμψε, γέλασε ροδοπέταλα στρωμένα σε κάθε πάτημά σου μουσικές θα αντιλαλούν στο άκουσμά σου όλων των λογιών μπαχαρικά θα καίνε στο πέρασμά σου κι αν παραπατήσεις και σωριαστείς μην ντρέπεσαι να χαίρεσαι έτσι θα μάθεις να στέκεσαι πιο γερά στα βήματά σου
και σε τραγουδι από Suno https://suno.com/s/aGgKpYvZSVsK5Wen
