Η εκδίκηση του παραλόγου - The revenge of the irrational

Η λογική ενός παράλογου νου είναι πιο λογική από τον παραλογισμό ενός λογικού,

ακόμη και αν για τον παράλογο νου είναι απολύτως λογική, 

μιας και η απόλυτη λογική είναι παραλογισμός.

The logic of an irrational mind is more logical than the irrationality of a logical one,

even if for the irrational mind it is absolutely logical,

since absolute logic is irrational.

EMOTIONAL SPECTRUM

Η ζωή είναι ένα ευρύ φάσμα συναισθημάτων

China, July 2010

Life is a wide range spectrum of emotions

the most intense ones reside in the visible

I feel red from passion.. blue from sadness.. green from calmness..

there are also the lower frequency ones

that no one can see but still can tell that there is something

there are also the higher frequency ones

which are simmering inside till they explode at any time..

are emotions correlated

with the electromagnetic spectrum?

allegorically at least yes

who is smarter? you or your brain?

If the brain were so simple we could understand it, we would be so simple we couldn’t." Lyall Watson

makes me wonder.. who is smarter? me or my brain?

Απόρριψη - Rejection

ξανά
και ξανά
και ξανά
μέχρι πότε;
στο μηδέν
ένα βήμα μπρος
ένα πίσω
στο μείον
το μηδέν πια δεν υπάρχει
9 Οκτωβρίου 2010

again

and again

and again

until when?

to zero

one step forward

one backwards

to minus

zero no longer exists

Μη μου ζητήσεις - Do not ask me

Μη μου ζητήσεις, να χαθώ στη σιωπή

της σκέψης σου

Μη μου ζητήσεις, να πνιγώ στη λίμνη

των δακρύων σου

Ξέρω πως θα πεθάνω τη στιγμή που

θα με ξεγράψεις από τη ζωή σου..

Μη μου ζητήσεις, τη νύχτα αυτή

να έρθω στα όνειρά σου

και ποτέ, μη μου ζητήσεις,

να σου χαρίσω τα δικά μου

Ξέρω πως δε θα αντέξω

τόση ευτυχία..

18 Απριλίου 1997

Do not ask me, to get lost in the silence

of your thought

Do not ask me, to drown myself in the lake

of your tears

I know that I will die the moment

you will write me off your life..

Do not ask me, this night

to come in your dreams

and never ask me

to give you mine

I know that I will not bear

so much happiness..

April, 18 1997

'Ετσι, δεν, είναι η ζωή.. Ce n'est pas la vie

Να φύγεις ή να μείνεις;
Να πράξεις ή να αδιαφορήσεις;
Να κλάψεις ή να γελάσεις;
Έτσι δεν είναι η ζωή. Είναι όπως εσύ θέλεις.
'Ανθρωποι περαστικοί.
Σημεία τομής δύο ή περισσότερων τροχιών.
Ίσως από το επόμενο ξεκινήσει μια κοινή τροχιά,
όταν αυθόρμητα τα θέλω συμπίψουν.
Ίσως και όχι.
Εγώ πάντως πάντα επιλέγω να γελάω.

"To leave or to stay?
To act or to ignore?
To cry or to laugh?
That's, not, life. It is as you want.
People passing.
Intersections of two or more trajectories.
Maybe from the next one a common trajectory begins,
when spontaneously wants coincide.
Maybe not.
In any case I always choose to laugh."
27 June 2010. Canada-Ottawa.
End of summer school in Canada, waiting for the bus towards the airport to go back home to bcn

κάπου ανάμεσα στα σύννεφα..

Και τα σπίτια κ’ ολόκληρες οι πόλεις
σα χάντρες χρυσοκεντημένες σε χιλιομπαλωμένη κουρελού
Και το φεγγάρι σαν άγρυπνος φρουρός
στέκεται ψηλά και τα χαζεύει
Και εγώ σαν παιδί, με τα μάτια και την καρδιά ορθάνοιχτα
κάπου ανάμεσα στα σύννεφα, πλημμυρίζω με δέος
και δακρύζω μπροστά στο μεγαλείο της φύσης
και του ανθρώπου
Sunday, 30 August 2009 (flying from Munich to Barcelona)